| تبليغات | X |
|
ساحل آرام 
|
مهم اين نيست که قشنگ باشي
موفقيت پيش رفتن است نه به نقطه ي پايان رسيدن
آهو ميداند که بايد از شير سريعتر بدود
مهم اين نيست که تو شير باشي يا آهو ...
زلال باش ... ، زلال باش ... ،
دو چيز را هميشه فراموش کن:
هميشه به ياد داشته باش:
دنيا دو روز است:
به چشمانت بياموز که هر شخصي ارزش نگاه ندارد
دو چيز را از هم جدا کن:
چشم و زبان، دو سلاح بزرگ در نزد تواند
بدان که قلبت کوچک است پس نميتواني تقسيمش کني
شود
خوبي پيش مي روند
ميداني که:
پس هر چه مي خواهي از خدا بخواه
براي لمس نگاهت، سراب كم دارم براي از تو گفتن، واژه ها نايابند صداي حبس شده، شعر ناب كم دارم تنم سوخته از سوز نگاه مهربانت براي آه لبت، جواب كم دارم بيا ساقي و جان تازه ام ده براي مستي ام جام شراب كم دارم در اين سرما چه تنها مانده اين تن هواي داغ پراز آفتاب كم دارم بمان و حرفي از رفتن نزن با من ميان ماندن و رفتن انتخاب كم دارم يکديگر چيست؟ شايد...! ما انسانها با هم دوست ميشويم تا يکديگر را در رسيدن به کمال کمک کنيم. با هم دوست ميشويم تا طرف مقابل مان را شاد کنيم و خودمان هم نشاط را مزه مزه کنيم. دوست ميشويم تا تنهايي يکديگر را فراري دهيم به سمت ابد. من مدام فقط بايد به نبودنت فکر کنم ! مزه تنهايي گرفته تمام وجودم را ! ديگر نميدانم شادي چه طعمي دارد ! من هر روزم را با تکرار عبارت هاي تاکيدي و مثبت شروع ميکنم. يک احساس خوبي در رگ هايم وول مي خورد با اين کار. اما... فقط کافيست به خلا نبودنت فکر کنم. ديگر خبري نيست از آن احساس خوشايند نيست که نيست! من تعريف کن ؟! لطفا! تو چه جوري ميتواني بدون من زندگي کني ؟! تويي که سه قرن پيش مي گفتي "دوستت دارم". تويي که با مهرباني هايت به من خاطر نشان مي کردي که برايت ارزش دارم. حالا فلسفه اين تنهايي و دلتنگي و... چيست؟ اين فقدان خواسته يا ناخواسته را ترجمه کن برايم , شايد خمودگي دست از سرم بردارد. من اين شهر شلوغ غربت زده را نمي خواهم. اين پله هاي روز افزون پيشرفت را دوست ندارم. دارم با پرنده ها و درخت ها بيگانه ميشوم! اين بيگانگي بزرگ ترين فاجعه زندگي من است(البته , بعد از فاجعه کوچ کردن تو!) کاشکي دير نشود! کاشکي جنون دست از سر نوشته هاي من بردارد , کاشکي! دلم براي سلام هاي خوش طعمت تنگ شده , عزيز روزهاي زندگي! دلم برايت تنگ شده , عزيزي که به من تکرار جمله "دوستت دارم" را آموختي! چرا مرا نجات نمي دهي از اين همه دغدغه؟!!! مي بيني؟! سطر به سطر نوشته هايم لهجه دلتنگي شديد , به خود گرفته اند؟! راستي! اين نوشته ها را هنوز هم مي خواني؟! اگر پاسخت " آري"ست , کاري بکن که فلسفه
آري تو که از پدر و مادر بر من مهربانتري! اي عزيز ماندني! اي ناب سخت ياب! تو يگانه شاهد شريفي بر لحظه لحظه هاي رنج من! اي خوب خواستني! اکنون دستان دردمند و نيازمند خويش را بر آستان نيلوفريت مي گشايم و از تو براي همسايه مان که نان ما را ربود, نان! براي ياراني که دل ما را شکستند, مهرباني ! براي عزيزاني که روح ما را آزردند, بخشش! و براي خويشتن خويش, آگاهي, عشق, عشق و عشق بر سرم به بار آمين! [ دوشنبه سی ام آبان 1390 ] [ 21:45 ] [ M&MAH ]
دلتنگم دلتنگم برای تمام آرزوهایی که فاسد شدند بدون آنکه ذره ای به من نزدیک شوند دلتنگم دلتنگم برای تمام جوانی ام ... برای تمام آرزوهایم تمام آزادی ام برای عمری که ناخواسته می گذرد و چه بد می گذرد دلتنگم دلتنگم برای همه برای تمام آنچه که با تنفر تن به آن دادیم برای تمام آنچه باید با تنفر به آن تن دهیم دلتنگم دلتنگم برای تمام تن هایی که تنهایند که روحشان تنهاست دلتنگم دلتنگم برای تمام آنهایی که زنده اند بی آنکه حتی ذره ای زندگی کنن.....! ادامه مطلب [ دوشنبه سی ام آبان 1390 ] [ 21:41 ] [ M&MAH ]
[ شنبه سیزدهم فروردین 1390 ] [ 2:23 ] [ M&MAH ]
تنهایم
کنار پنجره می آیم نسیم تبسم تو جاریست قاصدکها آمده اند در رقص باد و یاد سبز سپید سرخ... و این آخرین قاصدک چقدر شبیه لبخند خداحافظی توست! **** می خوانمت با هفت زبان در اوج عشق و عاطفه ایستاده ای سرشار از تکلم درخت و آفتاب سرشار از تنفس آینه و عود سرشار از بلوغ آسمان و من هر چه می آیم به انتهای خطوط دستان تو نمی رسم می خواهم در بیرنگی گم شوم **** نمی دانم شابد به نسیمی که صبح گاه در سایه روشن حسرت و لبخند از کنار دستهایت عبور کرد می اندیشی و من به آن بادبادکی فکر می کنم که در سپیده دم ستاره و اسپند در نگاه زلال تو تخم گذاشت و تو نم نم در تنهایی و ماه ناپدید شدی و تنها رد پایت در امتداد مسیرهای خیس بی پایان جا ماند **** جای تامل نیست قاصدکها آمده اند و تو در سرود خلسه و خاکستر ناپیدا شده ای و من به معراج نیلوفرانه تو می اندیشم و به انتظار شب بوها که در بهاری زرد به شکوفه نشست **** در نبض مدادهایت جاری بود که هیچ کاغذی در وسعت حجم آن نگنجید راستی نگفتی کدام باد بادبادکهایت را با خود برد **** خانه در موسیقی لبخند تو گم می شود و آفتابگردان نگاه تو در آسمان هشتم ناتمام ادامه دارد و من به یاد آن پرنده ای می افتم که صبح در متن بلوغ و آفتاب ناپیدا گم شد ناپیدا گم شد. [ دوشنبه سیزدهم اردیبهشت 1389 ] [ 7:35 ] [ M&MAH ]
[ پنجشنبه دوم اردیبهشت 1389 ] [ 9:54 ] [ M&MAH ]
بي تو چون شبهاي ديگر [ پنجشنبه دوم اردیبهشت 1389 ] [ 7:55 ] [ M&MAH ]
دوستی یک حادثه وجدایی یک قانون است پس بیا حادثه سازو قانون شکن باشیم
[ سه شنبه سی و یکم فروردین 1389 ] [ 17:35 ] [ M&MAH ]
[ سه شنبه سی و یکم فروردین 1389 ] [ 11:17 ] [ M&MAH ]
[ سه شنبه سی و یکم فروردین 1389 ] [ 11:5 ] [ M&MAH ]
_KL.jpg)
[ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 13:36 ] [ M&MAH ]
[ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 13:28 ] [ M&MAH ]
عشق تو تويه وجودم، عشق تو گرميه شبهام مثله يک راز نگفته، شعله ميکشه رو لبهام عشق تو خون تو رگهام، حسه اين چشماي گريون تنه تو گرميه آفتاب،تويه چله تابستون لمسه تو زيباييه،يک شبه رويايه حسه به تو رسيدن،معکوسه تنهاييه دلگيرم از فاصله،بخند و آرومم کن منو به جرم قلبم ،به رويا محکومم کن نقشه تو زيباييه ،يک شبه آفتابيه تو رو نفس کشيدن،انکار بي تابيه مثله خورشيد در برم،تنم رو شعله ور کن رويايه هر شبم رو،با يک بوسه معتبر کن تنه تو ادامه جاده خورشيده چشم تو نور رو تنه لحظه هام پاشيده تا تو با مني نگاهم خيسه يک روياست با تو موندني شدن چقدر زيباست [ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 12:29 ] [ M&MAH ]
دعا مي کنم که هيچگاه چشمهاي زيباي تو را در انحصار قطره هاي اشک نبينم و تو برايم دعا کن ابر چشم هايم هميشه براي تو ببارد دعا مي کنم که لبانت را فقط در غنچه هاي لبخند ببينم و تو برايم دعا کن که هر گز بي تو نخندم دعا مي کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکي دريا و بوي بهار را دارد هميشه از حرارت عشق گرم باشد و تو برايم دعا کن دستهايم را هيچگاه در دستي بجز دست تو گره ندهم من برايت دعا مي کنم که گل هاي وجود نازنينت هيچگاه پژمرده نشوند براي شاپرک هاي باغچه ي خانه ات دعا مي کنم که بال هايشان هرگز محتاج مرهم نباشند من براي خورشيد آسمان زندگيت دعا مي کنم که هيچگاه غروب نکند و بدان در آسمان زندگيم تو تنها خورشيدي پس برايم دعا کن ، دعا کن که خورشيد آسمان زندگيم هيچگاه غروب نکند [ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 12:20 ] [ M&MAH ]
وقتي که خاطره رنگ غم ميگيره
وقتي که آينه توي شب ماتم ميگيره دلم ميخواد با تموم وجود صدات کنم تو نيستي اما من دلم ميخواد نگات کنم ميشد ازگرمي دستات يه خونه ساخت يه سرپناه عشق واسه اين دل ديوونه ساخت ميشد با نم نماي اش~ت به دريا رسيد يا که با خورشيد نگات به طلوع فردا رسيد ميشد که با نور چشات شبو چراغوني کرد با تو ميشد غمو يه جور دور زندوني کرد اما تو گفتي من ديگه نميخوام اسير بمونم توي شهر سياه قصه تو غروب دلگير بمونم من بايد برسم به آسمون بايد که پرنده باشم گريه دواي درد من نيس بايد که خنده باشم تو گفتي اين همه شعر عاشقونه خوندن از سادگيته اينا که معني عشق نيس اين معني دلدادگيته ؟ حالا من موندم و آرزوهايي که با باد همسفر شدن گلاي عشقي که با نفرت تو ، پر پر شدن تو رفتي اما ، گناه رفتنت گناه من بود اما بايد بدوني شهر چشات آخرين جون پناه من بود [ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 12:17 ] [ M&MAH ]
گنجشک با خدا قهر بود…….روزها گذشت و گنجشگ با خدا هيچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا مي گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اين گونه مي گفت: مي آيد ؛ من تنها گوشي هستم که غصه هايش را مي شنود و يگانه قلبي هستم که دردهايش را در خود نگاه ميدارد….. و سرانجام گنجشک روي شاخه اي از درخت دنيا نشست. فرشتگان چشم به لب هايش دوختند، گنجشک هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگيني سينه توست. گنجشک گفت : لانه کوچکي داشتم، آرامگاه خستگي هايم بود و سرپناه بي کسي ام. تو همان را هم از من گرفتي. اين طوفان بي موقع چه بود؟ چه مي خواستي؟ لانه محقرم کجاي دنيا را گرفته بود؟ و سنگيني بغضي راه کلامش بست. سکوتي در عرش طنين انداخت فرشتگان همه سر به زير انداختند. خدا گفت:ماري در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمين مار پر گشودي. گنجشگ خيره در خدائيِ خدا مانده بود. خدا گفت: و چه بسيار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمني ام برخاستي! اشک در ديدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چيزي درونش فرو ريخت … هاي هاي گريه هايش ملکوت خدا را پر کرد.
[ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 12:16 ] [ M&MAH ]
سلامي به گرمي نور خورشيد ؟ به غرش طوفان به نرمي شن به بلندي درخت به لطافت گل هميشه بهار و به پاکي شقايقهاي دشت زندگي خوبم زندگي يک پل است . يک پل بين تولد و ابديت... در برابر ديار تنها يک لحظه است براي يک لحظه روي پل زندگي قرار مي گيريم. سعي کن واقعيت هاي زندگي را درک کني و توجه ظاهر و فريبنده عالم انسان شدن نباشي *هميشه به ديگران محبت ياور هميشه مومن من* هيچ چيز در زندگي به اندازه تجربه و ايمان مهم نيست من کوچکتر از آن هستم که پندي به شما بدهم ولي به عنوان يک دوست حقيرت از من بپذير که: صادق باش*با همه مثل آينه واميدوار باش * حتي در مشکل ترين عظمت واقعي انسان در آن است که اگر کسي در زندگي شکست خورد و به زمين خورد دوباره بر خيزد نه آنکه بلند نشود
زندگي مانند چرخ و فلکي است گردون که مي گردد و لحظه ها سپري مي شود و لحظات دوستي که بهترين لحظات عمرمان زندگي بهاريست که گاه ابر خزان بر آن سايه مي افکند و عزيز زندگي زيباست اما اگر در تلاطم آن اسير نگردي. زندگي چون امواج دريايي مي ماند گاهي با جهش بلند خودبر ساحل [ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 12:15 ] [ M&MAH ]
[ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 11:6 ] [ M&MAH ]
[ یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389 ] [ 11:3 ] [ M&MAH ]
[ دوشنبه بیست و چهارم اسفند 1388 ] [ 8:34 ] [ M&MAH ]
به سکوت آرام خانه کاغذی ات قسم که می دانم رویاهای تو به زیبایی خیالات من باورکردنی است ، تو از سکوت من به باور عرفانی عشق رسیده ای ، من از سکوت تو به نقطه نهایی ایمان رسیده ام ، شاید نتوان درک کرد که گفته های ما از آن دنیای کاغذی که ساخته ایم ، شنیدنی است ، ولی می شود دست به کار شد و رنگ سبز به شاخه های خاکستری درختهای کاغذی کشید ، من که نقاشی کردن می دانم. تو هم که نقاشی کردن می دانی ، پس چرا دست به کار نمی شوی؟ وقتی بچه بودم ، برایم آبرنگ نمی خریدند ، می رفتم سراغ باغچه کنار رودخانه هر چه گلهای رنگی بود می چیدم و نقاشی می کردم ، اگر کمی در باغ کاغذی کنار خانه کاغذی مان جستجو کنیم حتماً گلهای کاغذی دارد که رنگ قرمز عشق به باورهایمان بکشیم . ادامه مطلب [ پنجشنبه بیستم اسفند 1388 ] [ 8:47 ] [ M&MAH ]
از پنجره نگاه بکن آره اون میاد درسته بی وفاست ولی باید بیاد
میدونه دلم براش بدجوری تنگ شده ولی نمیدونم دل اون چرا از سنگ شده
غم دوریش کم بودش حالا بی وفا شده نه یه زنگی نه تماسی آره بی رنگ شده
آخه من چکار کنم با این دل بهونه گیر ای خدا کمک بکن برو ای دل بمیر
تو چرا سنگ نشدی میونه این همه سنگ میدونم دوسش داری مثل یه احصاصه قشنگ
آخه دوست داشتنیه مثل لیلا میمونه دل من شیدادییه مثل مجنون میمونه
فدای نازش بشم این نازش کشته مارو حالا که عاشق شدم می خواد بگه از پیشم برو
خدایا این احصاصمو از دلم نگیر ولی خصلت بدو از دل یارم بگیر
آخه گناهم نداره همش تقصیره منه زود دل می بندم زود عاشق میشم اینم میشه گفت یه جوری گناهه منه
[ پنجشنبه بیستم اسفند 1388 ] [ 8:44 ] [ M&MAH ]
[ چهارشنبه نوزدهم اسفند 1388 ] [ 12:14 ] [ M&MAH ]
یه عروسک داشتی...
فقط می خواست بذاری خودش اون جوری که می خواد بازی کنه... نذاشتی... فکر نمی کردی یه روزی اینجوری بشه... که عروسکت بتونه بازی تورو بهم بریزه... اما شد... عروسکت خرد شد... می ترسیدی بلایی سرش بیاد... خودت بلا سرش آوردی... خودتم می دونی... حالا که دیگه عروسک تو نیست، عروسک هیچ کسه دیگه ام نیست... کاش کمکش کنی خودش بشه... کاش کمکش کنی از هیچ شروع کنه... قبل از اینکه برای همیشه از دستش بدی... کمکش کن یه بار خودش بازی کنه... باور کن می تونه... ادامه مطلب [ چهارشنبه نوزدهم اسفند 1388 ] [ 12:14 ] [ M&MAH ]
تـوي ايـن زمــــونه بد آدمهــا با مــن غريبن زيــــــر بارون مصيبت قاصـــــدکها پر فريبن ديگه تـــو قلب قناري شــوق آوازي نمونده توي فصل بي پناهي شوق پروازي نمونده ديگه حتي تــو بهارم گل نـــرگس در نمياد حتي ياس توي کوچه قلب داغمـو نمــيخواد يخ زده تــــن خيــابون توي بي رحــمي پاييز قصه به هـــم رسيدن شده تلخ و نفرت انگيز [ چهارشنبه نوزدهم اسفند 1388 ] [ 12:2 ] [ M&MAH ]
يار من باش، يار من باش لحــــــظه ديدار من باش مـــن فـــــرمانده دل کن تا ابــــــــد کنار من باش بيا با عــــطر وجـــــودت خـــــونه رو پر از وفا کن زندگـــي رو با يه لبخند غرق شادي و صفا کن بيا نبـــــض ايـــن ترانه بـشه از صــداي قلبت بيا نتها جـــــون بگيرن از صـــداي قلب تنگت ميخوام از صداي قلبت واست آهنگي بسازم وقتي بشنوم صداشو عمـــــرم به پات ببازم ادامه مطلب [ چهارشنبه نوزدهم اسفند 1388 ] [ 12:2 ] [ M&MAH ]
[ پنجشنبه ششم اسفند 1388 ] [ 8:47 ] [ M&MAH ]
[ پنجشنبه ششم اسفند 1388 ] [ 8:46 ] [ M&MAH ]
[ پنجشنبه ششم اسفند 1388 ] [ 8:45 ] [ M&MAH ]
سبز تویی که سبز میخواهمت. تهران . پارک لاله . پیش از من زمان در انتظار ایستاده ماهه و به سالها در قامت زنی در هیئت مریم باکره. تهران . نبض زمان در ضربان قلبم تنیده میشود این مریم باکره نیست در قامت زنی زیبا . دختری ست که درس وفا را در گوش ناشنوایی زمان فریاد میزند. پارک لاله. مریمی در گل سرخی خلاصه میشود. خلاصه ی آنچه که عشق از لبانش شهد زندگی مینوشد در احتضاری جان فرسا و کمی آنگاهتر و آن سوترک گلهای سرخی که فردا خلاصه ی مریمی خواهند بود به مهربانی و صلح. و سبز پیوند ناگسستنی سرخ و سفیدی مریم است و گل سرخ و نقش رایت مردمی که سبز میخواهند آنی که سبز بوده است در گذرگاهی دو هزار و پانصد ساله . من در نقش زنی خلاصه میشود وزن در نقش وطنی که دوستش میدارم به مهر. عشق غریوخاموشی سر میدهد که محتضرانیم ما در اندک جایی برای زیستن اندک جایی برای گریستن و مشتهای عشق ما در دستهای ما همبستگی عشق و خشم است هرست وار بر انجام نقش سیاه ظلمات. تهران . پارک لاله . لاله ها قدیسانند در مکتب جنون و خون آمیخته با سرشاری ایمان. من عشق را با زنی دوره میکنم تا با هم سرود زندگی را در قاموس درد تجربه کنیم. کمی آن سوترک آزادی بر پهنه ی سرشاری مریم و گل سرخ سبز میروید.
[ چهارشنبه پنجم اسفند 1388 ] [ 12:17 ] [ M&MAH ]
[ چهارشنبه پنجم اسفند 1388 ] [ 12:15 ] [ M&MAH ]
|
|
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] |
