گیگیل توی اتاقشه و من توی آشپزخونه. از همون جا داره با من حرف می زنه:

ــ مان جان؟

ــ بله؟

ــ هنی تو میگی من پس کی مهمدس (مهندس) میشم

ــ  مگه می خوای مهندس بشی

ــ آره دیگه از این شخل بد فضانوردی که بهتره

 با شنیدن این کلمه خودم رو هراسان به اتاق می رسونم. بله! حدسم درست بود هر چی بالش و متکا توی خونه است روی تخت گیگیل رو هم سوار شده و گیگیل خان در حالیکه به طرز وحشتناکی داره روی بالش ها آونگ می خوره و چارچنگولی دیوار رو چسبیده به این فکر افتاده که فضانوردی خیلی هم خوب نیست. فکرش رو بکنید اگه یه کم دیرتر رسیده بودم خدا میدونه سر این آقای فضانورد مهندس بعد از این چی می اومد.